Gordiaanse knoop

Toen ik laatst weer eens op de markt was, zag ik een kraam vol breigaren voor een euro. Nou spin ik zelf , maar voor een euro...
Er stonden al een paar vrouwen te trekken aan wat een onontwarbare knoop van garens bleek te zijn. In alle kleuren, soorten, dikten, geen 2 van hetzelfde. Toch hebberig naar een kansje , stond ik even later ook te trekken. Ik had mijn oog laten vallen op een knot onregelmatig gesponnen katoen. Tja, een knot was het niet echt het leek meer op iets van een paar strengen aan elkaar gebonden. En dan in de knoop met andere garens. Na een kwartier pulken en pluizen kwam er schot in de zaak en had ik het grootste deel van de strengenbundel los. Toen zag ik er nog een van hetzelde en dus... Uiteindelijk ging met 2 bundels naar huis voor een habbekrats. Maar de bundels zelf waren natuurlijk ook een grote knoop, ik dacht dat manlief daar wel een paar uurtjes zoet mee zou willen zijn. Een bundel wilde hij wel doen, met de ander ben ik wel een paar weken mee bezig geweest. Het is zo'n geduldwerkje.  Maar het eind is in zicht. Bijna de laatste streng uit elkaar.
Nu nog even zoeken in alle breiboeken wat ik ervan ga maken.

Wortelloof

Laatst kocht ik op de markt 2 bossen wortels voor maar 1 euro. Van de wortels maakte ik soep, waarvan er een paar porties de vriezer in gingen. Toen had ik dus ook 2 bossen loof, ik weet niet of je dat kunt eten, maar ik gooi het altijd met een soort weerzin weg. Toen we nog een konijn hadden, kreeg zij dat net als alle andere groenteafval. Wij hebben geen biobak en geen composthoop. Die heb jaren gehad hoor, maar is nooit me nooit gelukt om daadwerkelijk compost te krijgen ondanks alle tips en tricks. Dus wordt al het groente afval weggegooid in de vuilnisbak.
Deze bossen wortelloof kon ik niet zo weggooien en dus trok ik er een verfbad van. Ik had nog van een eerder verf festijn gebeitste wol. Die kon ik nu mooi opmaken. De kleur is wat tegengevallen heel licht groen-geel. Misschien dat het met 4 bossen loof dat het dieper kleurt. Dan heb ik ook nog meer soep☺ Of misschien verf ik het wel over. Ik heb nu veel wol in verschillende soorten tinten geel-groen en groen-geel, misschien maar eens een mooie deken van breien.
De foto geeft de kleur niet goed weer hoor, het is groener.

Weversmarkt in Hoorn

Met een paar leden van de Spinnerij Amsterdam ben ik gisteren naar de Weversmarkt in Hoorn geweest. Dit was voor mij de eerste keer, maar zeker niet de laatste. Wat een heerlijke markt (als je van handwerken houdt natuurlijk). Allemaal kramen met wol, zowel gesponnen als lont en vachten, ook andere breigarens, zoals katoen. In alle kleuren die je maar kunt bedenken. Kramen vol lapjes, knopen, weefgetouwen, boeken, etc. Ook zag ik veel zelfgemaakte producten. Bij veel zeiden we tegen elkaar:  "oh dat kan ik ook wel eens eens doen, of dat maak ik zelf wel". Maar uit ervaring weet ik dat ik het toch niet doe. Nieuw voor mij waren knopen van plastic doppen, daar ga ik echt eens op oefenen. 

Ter plekke hebben we besloten dat we bij de Spinnerij eens in de 3 maanden een workshop gaan volgen. Dat kan door een van onze leden zelf gegeven worden, we hebben genoeg specialisten. Vilten, kleuren mengen, breimachine breien, tapisserie haken, weven, patchwork, maar ook andere ambachten als hout bewerken, manden vlechten; alle technieken willen we van elkaar leren. Dat is zo leuk aan de groep... allemaal gepassioneerd van ambachten. We delen elkaars ervaring en materialen. Handig ook, zo kochten 2 leden elk 3 zakjes kleurstof, delen we onderling zodat we 6 kleuren hebben. 

Dit keer geen heb ik wol gekocht (daar heb ik nog genoeg van haha) maar biokatoen. Mooie blauwe kleuren. En knopen, daar kun je nooit genoeg van hebben natuurlijk. Mooie houten, een van een poes natuurlijk en deze schattige schaapjes.

Het was supergezellig, ondanks de regen die met regelmaat uit de hemel kwam. Mijn mini regenjas bleek niet genoeg, dus kocht ik snel zo'n onflatteuze  regencape. Maar ach... iedereen liep ermee. En af en toe zijn we een koffiehuis ingedoken. Ik kwam veel bekenden tegen van oa de Landelijke Spingroep. Dit is ook een ontmoetingsmarkt, de koffie en eet tentjes zaten afgeladen. Hoorn is een mooie en gezellige stad. En eigenlijk snel met de trein te bereiken. Dus ook zonder Weversmarkt ga ik er eens heen. 

Ik heb heel veel inspiratie opgedaan en mijn hoofd tolt nog van alle ideeën.  Maar eerst moet ik nog die zak hondenhaar weg spinnen.

Op weg naar de trein scoorde ik op een rommelmarkt nog dit ouderwetse kleedje voor de caravan. Jeugdsentiment. Elke oma had ze op tafel, ook in bordeauxrood. De katten zijn er gek op. 

Hondenhaar spinnen.

Afgelopen Koningsdag zat ik met de Spinnerij Amsterdam te spinnen op het Bredeweg festival. We hadden veel kijkers en sommigen deden een poging het wiel rond te draaien. Vooral kinderen vinden dat erg leuk. Het valt mij op dat alle kinderen toch wel weten dat het een spinnewiel is en vragen natuurlijk naar de punt waaraan Doornroosje zich geprikt heeft. Speciaal voor dat doel heb ik een ouderwetse spinnewiel een "doornroosje". Daar zit een vlas stok aan en dat spreekt tot de verbeelding. Ook wilden mensen graag weten hoe lang het nou duurt voordat je een klos vol hebt,  hoe je wol kunt verven, met wat voor soorten materiaal te spinnen is, hoe we daar aan komen, enz.

In de namiddag kwam een mevrouw met een hond naar me toe. Ze vroeg of ik ook hondenhaar kon spinnen. Nou heb ik dat wel gedaan, maar het is niet mijn lievelings klus. Dus ik wilde de boot een beetje afhouden en zei :"alleen als het heel schoon is en lange haren heeft". Ze wees op haar hond en ik was verkocht. De mooiste en schoonste maar ook liefste hond die ik me kan indenken lag aan mijn voeten. Ja, gevoel voor drama had het dier ook. Het is een soort grote witte keeshond, die al die drukte en mensen niet scheen te deren. Ze vertelde dat ze al vijf jaar het haar bewaart en thuis een grote tas vol heeft. De hond betekent erg veel voor haar en ze wil van het haar graag een herinnerings doek breien. Natuurlijk was ik aangedaan, ik zou van mijn katten ook wel haar willen spinnen maar dat lukt niet. Ik zei dus dat ik het wilde proberen en weg was ze. Tien minuten later kwam ze met een grote en volle tas met schoon haar dat niet die echte hondengeur, maar wel een beetje een weee lucht heeft. Mijn katten worden er niet wild of bang van, maar ze gaan er toch niet op liggen.

Het is niet makkelijk te spinnen; het is glad en heeft een korte vezel, maar het is te doen. Ik moet het spinnen met flink veel twist, dat ik met twijnen gedeeltelijk ophef. Ik kan het niet uren achter elkaar doen want dan gaat de geur me tegen staan. Nadat ik de streng had bevochtigd op de haspel tegen de twist, kwam er toch wel duidelijk een natte hondengeur af. Gelukkig is het mooi weer en kan het buiten drogen. Ik heb nu een streng gedaan, maar het lijkt alsof de tas nog steeds vol is! Het is 800 gram, dus nog even doorspinnen.

Opdracht mislukt

Van de wol die ik heb gesponnen voor een afstudeeropdracht (zie vorige blog) is het eindproduct toch mislukt. Niet door mijn spinsel en ook niet door het verven dat de studente zelf heeft gedaan maar door de breister. Zij heeft de opdracht niet goed uitgevoerd en veel te strak gebreid waardoor het hele patroon niet meer klopte. De studente kon daardoor dit project, een vest van patchwork van onregelmatig gesponnen wol met zijde geverfd in zilverachtige kleuren, niet presenteren.  Wat is dit jammer. 

Leuke opdrachten

Ik heb er al eens eerder een blog aan gewijd,  het krijgen van leuke en bijzondere opdrachten.  Nu kreeg ik de opdracht van een student die wil afstuderen op een bijzonder vest. Ze had al meerder malen spinners gezocht in haar eigen stad, maar niemand wilde aan het karwei beginnen. Ze kwam bij mij en liet een sample zien: een lapje van dikke onregelmatig gesponnen wol gebreid op pennen 10 of 12, het lapje heeft ze vervolgens met een penseel beschilderd in zilverachtige kleuren. Erg mooi.

Ik snapte het wel,  de meeste spinners spinnen het liefst dun en gelijkmatig.  Dit was onregelmatig, dun en vooral dik met twee soorten vezels. Engelse merino wol en Tussah zijde afzonderlijk door elkaar dus niet bij elkaar gekaard en gemixt.  Tja ik vreesde ook vooral de aanhechtingen glad op glad dat is nogal wat. Bovendien zat er tijdsdruk op, op 1 juni heeft ze haar presentatie.  

Toch nam ik de opdracht en daarmee de uitdaging aan. Het aanhechten is inderdaad niet makkelijk naar het gaat. Dankzij mijn Louët bulkvlucht kan ik een dikke draad spinnen. Het eerste strengetje heb ik haar voor controle toegestuurd. Ze was heel blij, precies wat ze bedoelde.
Ik heb heel hard gewerkt van 8 tot 23 uur met enkel pauzes voor eten, geen vrije dagen genomen, geen feesten gevierd... en ik kom al een heel eind. Nog even doorspinnen en ze kan aan het breien beginnen. Dan zal ze de deadline van 1 juni wel halen. Dit me goed dat ik daar aan heb mogen meewerken. Ik hoop dat ze een hoog cijfer krijgt. 

Bedankje

Meestal krijg ik respons op mijn spinles: een foto van het resultaat van de op de les gesponnen wol, een draadje dat ze later nog eens gesponnen hebben, een dank mailtje, enz. Dat vind ik altijd super en ben dan trots en blij dat ik het spinnen heb door mogen geven. Weer iemand enthousiast gemaakt denk ik dan. Een heel enkel keertje krijg ik respons dat men de spinles leuk en leerzaam vond,  maar dat het duidelijk werd dat het niet hun 'ding'  is. Ook dat is een leermoment: soms vallen dromen in duigen. 
Dit is een kaartje waar ik blij van word, zelf getekend spinnewiel en met een zelf gesponnen draadje wol erin verwerkt,  erg leuk!